2e keuze
3e keuze
Artikel

Wij willen u uitdagen


U bent binnen gekomen op de website van Stichting Kritisch bosbeheer (SKB). Wij willen u helpen nieuwe inzichten op te doen op het gebied van natuurbehoud, natuurontwikkeling en evolutie. Het gaat om onze planeet. We zijn er niet om het u gemakkelijk te maken, wij willen u uitdagen.




Dit artikel is op 12-08-2009 geplaatst
Dit artikel is op 27-01-2011 bijgewerkt



Wat is natuur?
Deze website ziet de natuur als een stelsel levende en veranderende gemeenschappen van planten en dieren. De netwerken van elkaar beïnvloedende soorten in afhankelijkheid van de niet-levende, de abiotische, omstandigheden, bepalen het beeld van de natuur. In die natuur is sterfte even gewoon als nieuw leven door geboorte of ontkiemend zaad. De primaire productie - de totale natuurlijke bijgroei aan planten en dieren - alsmede concurrentie en predatie, bepalen het voorkomen, de levensruimte en de levensduur van de soorten. Deze zogeheten natuurlijke processen hebben alle een evolutionair karakter. Pas wanneer natuurlijke processen het beeld èn afloop bepalen, spreken wij van (echte) natuur. De grote biodiversiteit aan soorten is dus het resultaat van dit complex van processen.

Op deze website willen wij graag in het centrum staan van de nieuwste ecologische inzichten en daarover kritisch en onafhankelijk berichten. We berichten ook over de talrijke initiatieven op het gebied van natuurbehoud en -beheer in binnen- en buitenland. Daarbij willen wij nadrukkelijk aan personen en organisaties ruimte bieden om te publiceren.


Natuur is er altijd, maar welke natuur?
Vroeger, lang geleden, toen er nog geen mensen waren, waren er overal oerbossen, oervenen, oerrivieren en oerzeeën. Toen kwam de mens en die eiste zijn plekje op. Eerst bescheiden, tegenwoordig ongeremd en onbeschoft.

Natuurlijk, natuur is er altijd en zal er ook altijd zijn. Gelukkig maar, we kunnen niet zonder. Onze wereld zou anders onleefbaar worden. Planten, dieren, aaltjes, schimmels en bacteriën, zij alle hebben een functie, zij onderhouden de natuur. Zij breken dode planten en dieren af, zij bouwen ook weer op, zij produceren ons voedsel, zij maken het mogelijk dat we wonen waar we wonen.

De Mens (Homo sapiens, latijn: verstandige of wijze mens) drukt intussen met zijn vele en niet zelden zeer grootschalige activiteiten een enorm stempel op de natuur. Zo zijn nu de meeste wetenschappers van mening dat zelfs het klimaat al door de diersoort Mens wordt gewijzigd. Het is ook geen kattenpis dat inmiddels rond zeven miljard mensen op onze enige aarde, onze planeet, moeten overleven.

Ook dicht bij huis en voor een ieder die zijn ogen en oren niet in zijn zak heeft, is duidelijk te zien dat de mens allesoverheersend is. Neem het wilde zwijn, waar nu zoveel over te doen is. Tolerant zijn we niet. Vrijwel alle wilde zwijnen worden door de mens met een vuurwapen om het leven gebracht. Het hoofdmotief is overlast, al heeft de reguliere jacht rond sinds de ambtelijke natuurbescherming een sterk recreatief karakter. De kadavers worden via websites, poelier of slager publiekelijk te koop aangeboden. Natuurlijke sterfte kan niet meer. Waar kan je als varken nog je eigen leven leiden? Neen, de Mens is allesoverheersend.

Zonder Mensen zou Nederland bestaan uit bossen, meanderende rivieren, duinen, wadden en laag- en hoogvenen. Het zou er wemelen van de grote wilde dieren. Het land was niet woest en ledig, integendeel het was paradijselijk groen en uiterst gevarieerd aan levensvormen.

Natuurlijk heeft de mens óók recht op een plek. Dat is waar, maar dan moeten we het wilde zwijn ook zijn plek gunnen en niet slechts tolereren zolang Homo sapiens er maar niet door gehinderd wordt. Heel veel soorten hebben door ons toedoen het veld moeten ruimen. De mens heerst en verdeelt, zelfs als hij in de gedaante van Natuurmonumenten, Het Gelders Landschap, Staatsbosbeheer of overheid verschijnt.

Omdat de mens zo heerst en verdeelt, is de sleutel van de staat der natuur en het milieu ook alleen bij hem te vinden. De actuele staat der natuur is een perfecte afspiegeling van ons beleid en beheer, van onze voorkeuren en wensen, van onze angsten en vrezen, ja zelfs van onze kijk van alledag en dus ons beeld en perspectief op onze natuurlijke omgeving. Met andere woorden: de staat onzer natuur is een perfecte afspiegeling van ons natuurbeeld, een natuurbeeld dat mede wordt bepaald door de waan van de dag. Dat kan de natuur niet hebben, die heeft ruimte nodig, veel ruimte, tijd, veel tijd. Daarom is het zo belangrijk dat wij blijvend bij ons zelf te rade gaan of het wel moet gaan zoals we het doen.


De natuur mag geen verdere schade meer lijden
We eindigden de vorige paragraaf met “Daarom is het zo belangrijk dat wij blijvend bij ons zelf te rade gaan of het wel moet gaan zoals we het doen”. Dat is de stromende gedachte achter deze website. Er zijn vele organisaties die zich verbonden voelen met een goede natuurbescherming. Maar natuurbehoud gaat intussen al lang niet meer ver genoeg. Al zijn er zeker hoopvolle ontwikkelingen, per saldo gaat echter het verlies aan soorten planten en dieren en aan natuurlijke processen vooral, gewoon door. Wij willen geen verdere schade meer aan de natuur, we moeten wat stuk gemaakt is herstellen om de natuur zich verder zoveel mogelijk autonoom te laten ontwikkelen. Zo is de natuur ontstaan, zo alleen kan zij overleven.

Bij verloren gegane natuur zoals boven omschreven, is in strikte zin ‘herstellen’ in de zin van terug naar het verleden, niet meer mogelijk. Met herstellen bedoelen we hier het weer op gang laten komen van ontbrekende of onvolledig functionerende natuurlijke processen. Zo moet de natuur weer in elkaar geknutseld worden, zodat die het daarna weer zelf af kan. De biodiversiteit blijft dan vanzelf in stand en zal zichzelf via het natuurlijke proces van recombinatie en evolutie weer vergroten. Een zeer essentieel natuurlijk proces is bijvoorbeeld predatie. Grote predatoren als wolven en lynxen kunnen nog maar moeilijk spontaan terugkeren. Als dat niet vanzelf op natuurlijke wijze kan, dan is het verdedigbaar om dat gemis te herstellen door bijvoorbeeld herintroductie. Essentieel is dat het oeroude evolutionaire proces weer werkzaam wordt. De ecosystemen kunnen zich daarna vollediger en completer, en dus natuurlijker, op eigen benen verder ontwikkelen. Dat is de uitdaging. DAT IS DEZE SITE.

Stichting Kritisch Bosbeheer, vernieuwde website geopend in 2009